خشت389:وضو،حافظ حالات روحانی انسان

خشت389:وضو،حافظ حالات روحانی انسان

"بسم الله الرحمن الرحیم"

«حال» همانند پرنده ای است که وقتی از آسمان دل فرار کرد،آدمی دیگر به این راحتی نمی تواند آن را به قفس تن برگرداند.آن قدر باید منتظرش بماند تا شاید روزی برگردد.ممکن است ده ها جای دیگر نیز سیر کند،اما به این زودی باز نگردد.و اکنون هم که بعد از مدتی آمده است،صاحبخانه چگونه باید از این میهمان پذیرائی کند تا بار دیگر برنخیزد؟!

این است که به ما فرموده اند:از صبح تا غروب دائماً وضو داشته باشید و برای رفتن به پیشگاه نماز ابتدا خود را با وضو طاهر کنید.تا آنجا که فرموده اند مستحب است با وضو به رختخواب بروید و بخوابید.

بزرگان متعبّد ما،به محض اینکه چشمشان به نامحرمی بیفتد و یا کمترین دگرگونی در حالات روحانی شان پدید آید،فوراً وضو می گیرند که البته این وضو بسیار کارساز است.

لذا در دین تأکید فراوانی برای وضو گرفتن شده است.لذا اگر چه اهل فکر شدن به آسانی حاصل می شود اما اهل دل شدن خون دل خوردن خواهد.

به باید خون دل خوردن چه خونی

که هر یک قطره اش زهر هُلاهل

آنچنان باید مراقب باشد که مبادا با ورود غیر حق،حق را از دل براند.حالا باید آنقدر زمینه سازی کند و جان به لب شود،آنقدر خدا خدا کند و نازش را بکشد،تا بار دیگر او را به آشیانه اش برگرداند.چه بسا اتفاق می افتد که به کرّات نعمت ورود حق در دل را به خاطر ورود غیر حق از دست می دهد و باز هم خدای متعال به او می فرماید:«صد بار اگر توبه شکستی باز آی»

این است که وضو گرفتن،منطقة دل را صاف می کند تا ان شاء الله حرم برای صاحبدلی چون خدا گردد.

(شرح مراتب طهارت)

"اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"