خشت387:قَطا

"بسم الله الرحمن الرحیم"

نام مرغ و پرنده ای است که به فارسی سنگخوار گویند،شبیه فاخته و قمری.چشمش بسیار تیزبین است و از ارتفاع بسیار،وجود آب را تشخیص می دهد و در شناخت آب و راه ها مهارت دارد و پیش از طلوع آفتاب،به اندازه مسافت ده روز در پی آب خارج می شود و بی آنکه مسیر را در رفت و برگشت گم کند،به لانه برمی گردد.صدای او کاروان ها را به وجود آب در یک محل آگاه می کند و در آشنایی به راه و راهنمایی،به آن مثل زده می شود.

سیدالشهدا(ع) روز عاشورا وقتی برای آخرین وداع با اهل بیت،نزد خیمه ها آمد و با آنان خداحافظی کرد،دخترش سکینه گفت:ای پدر،ما را به حرم جدّمان بازگردان.

حضرت با حسرت فرمود:افسوس!اگر مرغ قطا را وامی گذاشتند،در آشیانۀ خویش می آرمید:«هَیهات،لَو تُرِکَ القَطا لَنامَ»

تشبیه خویش به آن مرغ،با توجه به ویژگی ها و صفاتش جای تأمّل است.یعنی امام نیز تیزبین و بصیر و راه شناس است،وجودش و صدا و کلامش دیگران را به آبشخور هدایت رهنمون می سازد،هرگز گم نمی شود و بیراهه نمی رود و هادی دیگران است.

اما افسوس که نگذاشتند امام هدایت،در کانون ارشاد اندیشه ها بماند و راهنمایی کند و این گونه از آشیانۀ اصلی اش که جوار حرم پیامبر(ص) است،آواره اش ساختند.

(فرهنگ عاشورا)

"صلی الله علیک یا ابا عبدالله"

"اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"

+پنجشنبه ۶ مهر ۱۳۹۶؛ *یه مسافر* |