خشت369:بر ما چه باك،سفره اميرالمؤمنين نيز مانند ماست...

خشت369:بر ما چه باك،سفره اميرالمؤمنين نيز مانند ماست...

"بسم الله الرحمن الرحیم"

احنف بن قيس مى گويد:روزى بـه دربار معاويه رفتم.وقت نهار آنقدر طعام گرم،سرد،ترش و شيرين پيش من آوردند كه تعجّب كردم.آنگاه طعام ديگرى آوردند كه آن را نشناختم.پرسيدم:اين چه طعامى است؟

معاويه جواب داد:ايـن طـعـام از روده هـاى مـرغـابى تهيّه شده،آن را با مغز گوسفند آميخته و با روغن پسته سرخ كرده و شكر نِيشكر در آن ريخته اند.

احنف بن قيس مى گويد:در اينجا بى اختيار گريه ام گرفت و گريستم.

معاويه با شگفتى پرسيد:علّت گريه ات چيست؟

گفتم:به ياد على بن ابيطالب عليه السّلام افتادم.روزى در خانه او بودم که وقت طعام رسيد.فرمود:ميهمان من باش.آنگاه سفره اى مُهر و مُوم شده آوردند.گفتم:در اين سفره چيست؟

فرمود:آرد جو(سويق شعير)

گفتم:آيا مى ترسيد از آن بردارند يا نمى خواهيد كسى از آن بخورد؟

فـرمـود:نـه،هـيـچكدام از اينها نيست،بلكه مى ترسم حسن و حسين عليهما السلام بر آن روغن حيوانى يا روغن زيتون بريزند.

گفتم:يا اميرالمؤمنين مگر اين كار حرام است؟

حضرت اميرالمؤمنين عليه السّلام فرمود:«لا وَ لكِن يَجِبُ عَلى اَئِمَّةِ الحَقِّ اَن يُقَدِّرُوا اَنفُسَهُم بِضَعفَةِ النّاسِ لِئَلاّ يَطغِى الفَقيرَ فَقرُهُ»،(نه،بلكه بر امامان حق لازم است در طعام مانند مردمان عاجز و ضعيف باشند تا فقر باعث طغيان فقرا نگردد.)؛[یعنی هـر وقـت فـقـر بـه آنـها فشار آورد بگويند:بر ما چه باك،سفره اميرالمؤمنين نيز مانند ماست.]

مـعـاويـه گـفـت:اى احـنـف مـردى را يـاد كـردى كـه فـضـيـلت او قابل انكار نيست.

(پایگاه اطلاع رسانی وارث)

"صلی الله علیک یا امیر المؤمنین"

"اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"

+دوشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۶؛ *یه مسافر* |