خشت361:الکاظمین الغیظ

خشت361:الکاظمین الغیظ

"بسم الله الرحمن الرحیم"

کاظم به کسی گفته می شود که خشم خود را فرو می برد و آن را اظهار نمی کند.

در قرآن مجید آمده است:

«ﭐلَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي ﭐلسَّرَّاءِ وَ ﭐلضَّرَّاءِ وَ ﭐلْکَاظِمِينَ ﭐلْغَيْظَ وَ ﭐلْعَافِينَ عَنِ ﭐلنَّاسِ وَ ﭐللَّهُ يُحِبُّ ﭐلْمُحْسِنِينَ»؛(آل عمران،۱۳۴)

آنان که انفاق می کنند در آسایش و رفاه و در شدت و گرفتاری و کسانی که خشم خود را فرو می برند و آنهایی که از انسان ها در می گذرند و آنها را می بخشند و خداوند محسنان را دوست دارد.

گفته اند:مراد از غیظ خشم شدید است.و آن عبارت است از حرارتی که انسان از جوشش خون قلبش احساس می کند.

مراد از کظم،حبس و نگهداری غیظ است.کظم یعنی مجرای تنفس و کُظُوم یعنی حبس کردن نَفَس و از آن تعبیر می شود به سکوت.

بنابراین چنین برمی آید که کظم غیظ عبارت است از اینکه انسان وقتی به شدت خشمگین است و سینه اش مملوّ از خشم و غصه است خشم خود را حبس کند و از شخصی که او را به خشم آورده است انتقام نگیرد در حالی که قدرت بر انتقام دارد.

از سیره شریف امام موسی کاظم(ع) برمی آید که به آن حضرت به جهت تحمل سختی ها و فرو خوردن خشم خود و خودداری از مجازات کسانی که او را به خشم آورده اند و خودداری از انتقام،«کاظم» گفته اند.

"اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"

+شنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۶؛ *یه مسافر* |