"بسم الله الرحمن الرحیم"

.با نام مقدس علی(ع) تا غدیر می روم(افغانستان)

یا علی گویان سوار بر رخش قلم می تازم تا هرچه زودتر به غدیر خم برسم.گویا حادثۀ سرنوشت سازی در شُرف وقوع است،که معیار و میزان شخصیت ها را رقم می زند.

پیامبر بزرگ اسلام(ص) می خواهد به امر خدا در همین دنیا،امت خود را با علی(ع) بسنجد.در همین کرۀ خاکی نفر به نفر فرزندان آدم را در مقیاس علی(ع) به نمایش گذارد.این برای آن است که بدانند سرنوشت شان با غدیر خم رقم می خورد:بهشتیان از غدیر بهشتی می شوند و جهنمیان با انکار غدیر جهنمی.

آری،آنان که در درخشش دست محمد و علی(ع)،تمام خواسته ها و آرزوهاشان را یافتند،چشم از هرچه بوی غیر علی(ع) می داد -با همۀ دل فریبی هایش- برداشتند.

(غدیر در احساس ملت ها)

"اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"